'Risico nemen zit er gewoon in' E-mail
zondag 31 augustus 2008
Fabienne Chapot wilde na haar studie Communicatiewetenschap eerst een reis maken voordat ze aan de slag zou gaan. Het liep anders: op Bali raakte zij zo geïnspireerd dat haar verblijf op het Indonesische eiland bepalend is geweest voor wat zij nu doet. Met haar eigen label Fab. verovert Chapot langzaamaan de wereld. "Ik heb het idee dat er een engel op mijn schouder zit."

"Het is een droom die uitkomt," vertelt Fabienne Chapot in haar atelier vlakbij de Amsterdamse Amstel. Toen de ontwerpster (27) twee jaar geleden besloot haar eigen tassen- en accessoirelijn op te zetten had ze niet gedacht dat het allemaal zo snel zou gaan. Een jaar geleden begon ze met het aanbieden van haar spullen. Inmiddels is Chapot benaderd door verschillende winkels, waaronder De Bijenkorf. "Ik heb het idee dat er een engel op mijn schouder zit."

Met een creatieve moeder en een ondernemende vader lag de keus voor creatief ondernemerschap voor de hand. "De hele familie is ondernemer dus ik heb het van jongs af aan meegekregen. Risico nemen zit er gewoon in." Toch ging zij eerst studeren en zou een kantoorbaan de volgende stap zijn. Dat dat niet in haar aard lag bewees haar drang om eerst een grote reis te maken en die baan nog even uit te stellen. Toen ze op het Indonesische eiland Bali was, zag ze wat je er allemaal kunt laten maken en dat gecombineerd met haar eigen creativiteit, leidde tot een definitieve change of plans.

Enkele maanden later reisde Chapot opnieuw naar de andere kant van de wereld, bekeek het eiland nog eens grondig en liet op verschillende plekken samples van haar ideeën maken. Ze regelde de papieren die nodig zijn voor het exporteren van artikelen, maakte een financiële prognose (met behulp van haar handige vader) en leende geld van de bank (dat ze inmiddels in rap tempo terugbetaalt). Vanaf dat moment ging het snel. Mazzel heeft ze wel gehad, zegt ze. "Ik leerde een Balinees meisje kennen dat heel goed Engels sprak. Zij is mijn personal assistant geworden en doet alles voor me." Natuurlijk gaat Chapot er ook zelf regelmatig naartoe, maar het meeste werk dat zij doet gebeurt vanuit haar knusse atelier alhier.

Visie
Als klein meisje al was Chapot altijd aan het tekenen en wilde - zoals zoveel kleine meisjes - 'in de mode'. Nog steeds heeft zij aan ideeën geen gebrek. "Mijn inspiratie haal ik van de straat en zo krijg ik constant visioenen van tassen en accessoires." En wat ook helpt: "Ik maak mijn tassen eigenlijk gewoon voor mezelf." Dus wil Chapot dat haar tassen behalve mooi gemaakt en altijd van echt leer, betaalbaar zijn. "Mensen van mijn leeftijd moeten mijn tassen wel kunnen kopen. Meisjes die elk seizoen een nieuwe tas willen, daar maak ik voor. Ik heb liever wat minder marge met een hoog volume dan andersom." En dat werpt zijn vruchten af, want in Chapots geval zorgt de kwantiteit voor de winst. Het feit dat zij zelf verliefd is op haar eigen spullen is ook mooi meegenomen. Ondanks dat zij dacht dat zij "de zoveelste in de rij was", kon ze zich niet voorstellen dat niemand haar ontwerpen leuk zou vinden. "Maar ik heb blijkbaar echt een gat in de markt gevonden."

De eerste winkel die Fab. verkocht was Raak in Amsterdam (aan de Prinsengracht, red.). Zij waren meteen enthousiast, al begon het met kleine orders. Totdat de Bijenkorf interesse toonde. "Toen heb ik meteen een locatie voor een eigen fabriek gezocht," vertelt Chapot. De eerste collectie bestond uit drie modellen. Dat is inmiddels uitgegroeid tot twee collecties per jaar van zeventig items en duizend verkochte producten per maand. Maar ook tussendoor kan Chapot het niet laten. "Als ik mooi leer zie, kan ik me niet bedwingen ook daarvan iets te laten maken." Alles wordt tegenwoordig gefabriceerd in haar eigen naaiatelier op Bali. Dat heeft zo zijn voordelen: een bestelling staat bijvoorbeeld binnen een week op de stoep. "Er zijn daar veertien mensen aan het werk, alleen voor mij. Mijn PA houdt alles in de gaten en weet precies wat er gebeurt. Op die manier blijven ook mijn ontwerpen bewaakt." Los daarvan houdt Chapot ook zelf die ontwerpen goed in de gaten. Van elk product komt eerst een plastic sample hier dat vervolgens makkelijk vijf keer heen en weer gaat. Totdat elk plooitje op de juiste plek zit. Pas dan geeft Chapot haar fiat voor de productie in (slangen)leer.

Uitbreiden
Inmiddels is Fab., de herkomst van de naam laat zich niet moeilijk laat raden ("van mijn naam Fabienne en van fabulous"), uitgegroeid tot een label dat niet alleen tassen, portemonnees en sleutelhangers in vele maten en kleuren produceert, maar ook leren polsbandjes, zilveren sieraden en agenda's. En sinds kort heeft ze een handelsmerk: het hart.

Aan kleding waagt Chapot zich voorlopig niet. Dat veel merken alles uitbuiten is niet aan haar besteed. "Ik vind dat een schoenmaker zich bij zijn leest moet houden. Misschien gaat het ooit vervelen, maar voorlopig blijf ik dit doen."

Natuurlijk is zij, net als alle ondernemers, wel eens bang dat de zeepbel uiteen spat. Maar ze blijft een positief ingesteld mens en ziet natuurlijk ook hoe goed het gaat.

Meer dan zeventig verkooppunten heeft Fab. nu. Los van alle filialen van De Bijenkorf, Raak en kleine boetiekjes, zijn ook eerste verkooppunten op Ibiza, in Lissabon en Berlijn een feit en op 1 november gaat de eerste franchisewinkel open, op een A1 locatie in Den Haag. Ook zullen de Fab. producten binnenkort in Japan te koop zijn. Ze is gevraagd voor Vespa een scooter te decoreren, bekende Nederlanders lopen met haar ontwerpen en onlangs werd Chapot benaderd door de site ikzoekeentas.nl, dus ook via die weg zal haar label te koop worden aangeboden. Binnenkort gaat Chapot zelf met Fab. alle Franse warenhuizen langs om de afzetmarkt buiten Nederland uit te breiden en daarna hoopt zij de grote warenhuizen in Duitsland en Engeland voor het merk te interesseren. "Maar mijn grootste droom is om op 5th Avenue in New York te liggen," voegt ze aan die toch al niet geringe lijst toe. Alsof ze het niet druk genoeg heeft; de boekhouding, sales en distributie neemt ze nog steeds voor eigen rekening. Daarom heeft ze, omdat ze "echt dingen uit handen wil geven" onlangs haar eerste medewerker aangenomen. De eerste van een hele reeks misschien wel. Kortom, dat komt wel goed met Fab.(ienne). Zeker als je bedenkt dat ze twee jaar geleden nog geen idee had wat ze wilde gaan doen.

 
in