De eerste collectie van modeontwerper Mattijs van Bergen is erg goed ontvangen. Hij kreeg veel media-aandacht, lovende kritieken en werd ook al meteen door een aantal winkels ingekocht. Toch is de lancering van een eigen label niet dé ultieme droom. Eigenlijk zou Van Bergen als hoofdontwerper bij Yves Saint Laurent willen werken.

Hij moet zich nog registreren bij de Kamer van Koophandel en ook een startersstipendium heeft hij nog niet aangevraagd, maar de eerste commerciële collectie die Mattijs van Bergen in februari in Londen presenteerde is nu al verkrijgbaar bij de Britse webshop Rousisland.com en in Arnhem bij Coming Soon. De inkoper van Browns in Londen heeft toegezegd volgend seizoen een aantal 'key pieces' te zullen afnemen en daar hangen de creaties straks naast namen zoals Azzedine Alaia, Gareth Pugh, Marc Jacobs en Lanvin. Louise Row, moderedacteur van de Britse Vogue, ziet in hem een tweede Giles Deacon en voorspelde Van Bergen een glorieuze toekomst. "Hij wordt een grote ster" schreef zij eind april nadat zij de collectie had gezien.

Het zijn lovender woorden dan die Van Bergen het jaar daarvoor van een andere Louise te horen kreeg. Die andere Louise is Louise Wilson, hoofddocente aan de pretentieuze modeopleiding Saint Martins in Londen, bij wie Van Bergen is afgestudeerd. Louise Wilson staat bekend om de harde hand waarmee zij haar studenten drilt en haar scheldkanonnades, maar ook om de lange lijst beroemde ontwerpers die zij heeft opgeleid. Stella McCartney, John Galliano, Hedi Slimane en Alexander McQueen hebben aan Saint Martins gestudeerd. Evenals Zac Posen, Sophia Kokosalaki en Christopher Kane. Mattijs van Bergen rondde zijn opleiding aan Saint Martins ruim een jaar geleden af, maar de verhalen over de school en de beruchte docente klinken alsof het gisteren was. Dat afstuderen aan Saint Martins is al prestatie op zich. Van Bergen begon met een groep van 28 studenten, daarvan waren na anderhalf jaar nog maar 14 mensen over. En die mochten niet eens allemaal aan de examenshow meedoen. "Louise Wilson heeft me de lelijkste dingen naar het hoofd gegooid, uren ben ik uitgescholden, maar ze heeft bij mij wel het onderste uit de kan gehaald."

600 euro

De beslissing een eigen label te starten lag allerminst voor de hand. Van Bergen was graag bij een gerenommeerd modehuis aan de slag gegaan. Na zijn eindexamen werd hij onder meer uitgenodigd om te solliciteren bij Louis Vuitton en Gucci, maar ondanks dat de gesprekken goed verliepen, kwam het niet tot een baan. "Toen ik vervolgens van een klasgenoot hoorde dat die bij Jil Sander kon komen werken voor 600 euro per maand, heb ik besloten voor mezelf te beginnen." Nu gaat zijn tijd en energie in zijn label 'Mattijs' zitten, maar desgevraagd vertelt hij dat het zijn ultieme droom is ooit te werken als hoofdontwerper bij Yves Saint Laurent. Het modehuis, waarvan de oprichter in juni van dit jaar overleed en waarvoor hij veel bewondering heeft. Bewondering die ook onder Saint Laurent's opvolgers, eerst Tom Ford en nu Stefano Pilati, niet verminderd is.

Mattijs van Bergen (1980) komt uit een creatief nest. Zijn moeder is edelsmid, zijn vader kunstschilder. Toch heeft hij lang getwijfeld over een carrière in dezelfde richting. "Ik zag dat mijn ouders van het kunstenaarschap moeilijk rond konden komen." Een keuze voor de mode lag evenmin voor de hand. "Het theater sprak mij wel aan en ik wilde naar de toneelschool." Tijdens de voorbereidingen voor een toneelstuk op school kreeg hij in de gaten dat zijn belangstelling voor de mis en scène en de kostuums groter was dan voor het stuk zelf. Een gesprek bij de ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem bracht opheldering. "Mijn vader en moeder hebben ook allebei in Arnhem gestudeerd, dus ik voelde me net de bakkerszoon die in de voetsporen van zijn ouders trad, maar de opleiding sprak me aan. Het klikte."

Modern Femininity

Het modepubliek hoorde de naam Mattijs van Bergen waarschijnlijk voor het eerst bij de eerste Nederlandse editie van de Lancôme Colour Designs Awards die in 2006 werden uitgereikt. Van Bergen won in de categorie 'Modern Femininity' met een "sensuele collectie die de moderne en onschuldige schoonheid van de Lancôme vrouw weerspiegelt," aldus het juryrapport. Juryvoorzitter Piet Paris (modetekenaar Pieter 't Hoen, red.) noemde de collectie "een genot om naar te kijken." Het Parool bestempelde zijn korte feestjurk met gouden bandjes, waarvoor hij de benodigde veertig meter chiffon op de Albert Cuypmarkt kocht, tot 'Jurk van de Dag'. Ook gooide Van Bergen hoge ogen met de schoenen van Jan Jansen. Zijn modellen droegen de retro plateauschoenen met bamboe hakken. De internationale finale van de Lancôme Awards die in Parijs plaatsvond, won hij niet - die eer ging naar medefinalist Dan Goonen - maar de aandacht in eigen land was toen al "overweldigend". Belangrijkste les uit die tijd? "Na Lancôme wist ik heel goed wat ik niet wilde. Als ik nu op die collectie terugkijk vind ik 'm te romantisch. Ik heb toen heel goed naar de briefing geluisterd, maar dat maakt niet dat je een goed ontwerper bent, hooguit een goede assistent. Nu ben ik eigenzinniger en zou ik realistischer kledingstukken maken."

Zijn eerste commerciële collectie toont dat Van Bergen in Londen een uniek eigen handschrift heeft ontwikkeld, volwassen en verfijnd. "Ik heb daar onder meer geleerd veel aandacht te besteden aan details zoals knopen en de voering. Op Saint Martins wordt er - heel terecht - op gewezen dat dergelijke details kledingstukken onderscheiden van die van de goedkope kledingketens. De details maken het werk van een ontwerper uniek." Ook leerde hij heel precies te werken. Tekening, proefmodel en het uiteindelijke kledingstuk, het moest allemaal precies kloppen. "Als je met dure stoffen werkt, mag je niet fout knippen."

In de collectie combineert hij een grafisch beeld met vernieuwende constructies. Typerend is het gebruik van geplisseerde stoffen en plooien. De - door een speciaal bedrijf in Londen - geplisseerde stoffen gebruikt hij zowel traditioneel voor rokken en jurken, als voor colberts. En er is zelfs een ruimvallende regenjas met geplooide panden. Hij heeft ook accessoires in zijn collectie; smalle riemen van leer en koper met een platte strik als sluiting. Een koperen ketting is als stof om de hals geplooid. Het herinnert aan werk van Viktor & Rolf, het Nederlandse modeduo bij wie hij ooit stage liep, maar dan sierlijker en minder excentriek.

Deze zomer markeert zijn terugkeer naar Nederland. Hij heeft zich aangesloten bij de Dutch Fashion Foundation en is uitgenodigd om in juli deel te nemen aan de groepshow Prelude van DFF. Ook kan hij een ruimte betrekken op 'The Floor' op de 13e verdieping van het World Fashion Centre in Amsterdam, waar behalve DFF ook andere jonge ontwerpers als Mada van Gaans en Bas Kosters ateliers hebben.

Een definitieve terugkeer naar Nederland betekent dit niet. "Ik hoop binnen een jaar genoeg te verdienen zodat ik mij in Londen kan vestigen. Nederland is mijn thuis en ik wil hier blijven showen, maar ik heb het gevoel dat de markt voor mijn merk daar groter is."