Modeontwerpers staan doorgaans niet bekend om hun gevoel voor cijfers, maar Claes Iversen is een geval apart. Voordat hij koos voor een carrière in de modebranche werkte de van origine Deense ontwerper namelijk vijf jaar lang bij internationale bedrijven in de financiële en accountancysector. "Maar dat werk begon me steeds meer dwars te zitten. Uiteindelijk werd ik er zelfs echt ongelukkig van. Mijn vriend heeft me toen gestimuleerd om mijn hart te volgen en iets anders te gaan doen. Dat is dus de mode geworden."

En zo begon het avontuur dat de ontwerper Claes Iversen bracht waar hij nu is: In een eigen atelier in het World Fashion Centre, waar hij opdrachten uitvoert en voorbereidingen treft voor zijn catwalkshow op de Amsterdam International Fashion Week. De meest recente collectie die hij daar liet zien was de wintercollectie voor '09/'10.

Die collectie bevat dertig outfits, allemaal in donkere kleuren en voorzien van touwen, of de suggestie van touw. Denk aan zwarte jurken en dieppaarse tops met stropknopen langs de halslijn en met lange koorden ingesnoerde tailles, benen en armen. Een dunne glanzende avondjurk zwaar behangen met grote kristallen en een bolero vol kleinere stenen. En een glimmende met donsveren gevulde nylonjas met een diagonale coupelijn. Mooi, dat wel. Maar vrolijk is anders.

"Ik zat een beetje in een dip," vertelt de ontwerper. "Na de presentatie van mijn vorige collectie, kwam ik vast te zitten. De collectie werd enthousiast ontvangen, maar verder leverde het me niet veel op. Voor een beginnend ontwerper zijn er veel beperkingen. Daar heb ik last van, want ik wil juist zoveel. Dat gevoel besloot ik te gaan gebruiken voor mijn nieuwe collectie." Zoals altijd bij Iversen begon zijn collectie met het maken van tekeningen. "Soms maak ik wel honderd schetsen". Het resultaat was de collectie Control, met als thema bondage, het touw, dat symbool staat voor de beperkingen waar hij tegenaan loopt.

Inmiddels oogt hij relaxed. "Dat klopt," zegt Iversen. "Het wordt elke keer gemakkelijker om met het stressgehalte van dit werk om te gaan." Wat ondanks de ervaring wel is gebleven, vertelt hij, is de onzekerheid: "Die gaat nooit helemaal over, denk ik. Iedereen heeft toch een bepaalde onzekerheid? Dat lijkt me ook alleen maar gezond. Daardoor ben ik in staat kritisch te blijven. Dat is de enige manier waarop je je eigen werk kunt verbeteren."

De naam Claes Iversen zingt al enkele jaren rond in de modewereld. In 2005 won hij de BLVD modeprijs en een jaar later werd hij tweede bij de uitreiking van de Frans Molenaar coutureprijs. In 2007 haalde zijn werk de finale van de Lancôme Colour Design Awards. Desalniettemin omschrijft Claes Iversen zichzelf nog broodnuchter als een beginneling: "Ik ben net bezig. Dit is pas de tweede collectie die ik echt helemaal zelfstandig uitbreng."

De weg van accountancy naar mode begon voor Iversen met een opleiding aan de Academie van de Beeldende Kunsten in Den Haag. De terugkeer naar de schoolbanken omschrijft hij als "een bevrijding van het kantoorleven." Gemotiveerd door zijn teleurstellende ervaring met het werken op een kantoor, nam hij zijn studie uiterst serieus. "Ik was een stuk ouder dan de meeste anderen en had niet zoals zij veel behoefte aan sociale dingen. Voor mij stond het verloop van mijn carrière voorop. Daarom richtte ik me vooral op het maken van een mooi portfolio en probeerde te netwerken." Het harde werk leverde hem een stage op bij het bekende Nederlandse modeduo Viktor & Rolf. En het zorgde ervoor dat Burberry zijn eerste show op de AIFW wilde sponsoren.

Na zijn eindexamen volgde een master aan het Fashion Institute Arnhem. "Het Fia was voor mij een ideale kans om nog één keer een heel mooie collectie te maken onder goede begeleiding." Vorig seizoen stond hij voor het eerst op eigen benen. De collectie die Iversen toen liet zien, was echt persoonlijk. De designs waren geïnspireerd op zijn eigen favoriete kledingstuk; het lichtblauwe herenoverhemd.

“Ik vond het heel spannend om die collectie te maken. Het was een test die moest bewijzen of ik iets had opgestoken op de opleiding. Ook probeerde ik daarmee een balans te vinden tussen de couture en de confectie, want mijn hart ligt bij couture, maar het moet ook produceerbaar zijn. De collectie was geslaagd, maar leverde dus niet op wat ik ervan had gehoopt. In het afgelopen jaar heb ik me meerdere keren afgevraagd wat ik eigenlijk aan het doen was, want er zijn veel dingen waar ik me nu mee moet bezighouden die helemaal niks met ontwerpen te maken hebben. Maar toch ben ik vreselijk gelukkig dat ik mijn roeping gevonden heb. Soms werk ik zo lekker dat ik om een uur of tien ineens denk: 'Oh ja, ik moet ook nog eten.' Er is niks anders dat ik liever wil doen."

En Denemarken? Verhuist hij daar ooit nog naartoe terug? "Volgens mijn moeder was het al sinds mijn vroege jeugd duidelijk dat ik niet mijn hele leven in Denemarken zou doorbrengen. Ik wilde altijd al de wijde wereld in." Die reislust heeft hij van huis uit meegekregen. Omdat zijn vader voor een oliemaatschappij werkte, woonde de jonge Claes al in Canada, Noorwegen en Frankrijk. Na het afronden van het atheneum vertrok hij direct naar Nederland. Hij trok er in bij zijn zus, die in Hoofddorp woonde, en had aanvankelijk het plan om hooguit een jaar in Nederland te blijven. Dat plan werd echter al snel bijgesteld, toen hij kennismaakte met Amsterdam. "Het leven in Amsterdam beviel me prima, en nog steeds. Het is lekker klein, maar wel levendig. Bovendien heb ik er mijn vriend leren kennen, met wie ik nog steeds zeer gelukkig ben. Ik hoef niet zonodig meer weg, maar het zou wel mooi zijn om uiteindelijk op internationaal niveau te kunnen werken. Dat mijn label echt eigen winkels heeft enzo."

Claes in cijfers
11 jaar geleden kwam de ontwerper naar Nederland, waar hij van plan was een jaar te blijven.

30 is het gemiddeld aantal stuks dat een Iversencollectie tegenwoordig beslaat.

31 is de leeftijd van Claes Iversen. Hij werd geboren in juli 1977 in het Deense plaatsje Århus

101 fans zijn lid van de hyve weloveclaesiversen.

In 2005 won hij de BLVD modeprijs.

In 2006 was hij genomineerd voor de Frans Molenaar Award, waar zijn collectie de tweede prijs won.

In 2005 stond hij in de finale van de Lacôme ColourDesign Awards.

2008 was zijn afstudeerjaar aan het FIA.