Scandinavische merken zijn hier populair, maar de meeste hebben een heel andere *look* dan Maria Westerlind.

Het Zweedse label Maria Westerlind draait al enkele seizoenen mee op de Nederlandse markt. Toch is het nog niet bij iedereen bekend. Is Westerlind het zoveelste Scandinavische label? Nee. Mede door de lange geschiedenis heeft het een heel eigen gezicht.

In de Young Designhoek van de Modefabriek afgelopen juli stond het daar opeens: het label Maria Westerlind. Frappant, want voor de oplettende shopper was die naam niet onbekend. Toch was het label nieuw genoeg voor die locatie, zo vond de Modefabriek. Ook Monique Deben van agentschap D&D Company was tevreden met die plek. Al gaat het verhaal voor Deben alweer een tijdje terug. Zij ‘ontdekte’ het Zweedse label drie jaar geleden op modevakbeurs CPH Vision in Kopenhagen waar zij samen met haar zus Carin op zoek was naar Scandinavische merken voor de Nederlandse markt. Na wat informeren in de branche - ‘Zat Nederland überhaupt te wachten op nog een Scandinavisch label?’ – besloot het tweetal in het diepe te springen. Inmiddels hangt alweer de vijfde collectie van Maria Westerlind in de showroom van D&D Company in Nieuwkuijk.

Hoewel Zweeds, is Maria Westerlind anders dan de meeste Scandinavische labels. Het *cleane* dat de mode van onze noorderburen zo herkenbaar maakt, ontbreekt. De ontwerpen van Maria Westerlind zijn eerder vrouwelijk en lieflijk te noemen. En precies dat was ook de reden waarom de zussen geloofden dat er in een markt, geregeerd door labels van onze noorderburen, nog een gaatje over zou zijn. “Scandinavische merken zijn hier populair, maar de meeste hebben een heel andere *look* dan Maria Westerlind,” zegt Monique Deben. “Maria Westerlind heeft een eigen gezicht. Het merk is eigentijds, maar met een vette knipoog naar de jaren veertig, vijftig en zestig.” Vreemd is dat niet, want in het bedrijf van Maria Westerlind speelt familiegeschiedenis een grote rol. Het verhaal begint al halverwege de vorige eeuw, toen Maria’s grootmoeder Elsa in 1948 een modebedrijf startte. Gespecialiseerd in plooirokken opende Elsa een eigen fabriek in Tunesië. Na verloop van tijd namen Maria’s ouders het bedrijf over en toen zij vijf jaar geleden de handdoek in de ring gooiden, was Maria net een dochteronderneming gestart; Maria Westerlind AB.

De kunst van het ontwerpen leerde Maria Westerlind op de ontwerpschool in Göteborg en aan de University of Textiles in Borås (Zweden). Maar het couperen zit haar in het bloed. Na een jaar ontwerpschool hield ze de opleidingen voorlopig voor gezien en begon ze als assistent bij haar ouders in het naaiatelier. “Ik denk dat ik dit altijd al wilde,” vertelt Westerlind (35). “Ik was heel jong toen ik bij mijn ouders begon.” Op 21-jarige leeftijd vertrok Westerlind voor een periode naar Portugal alwaar haar grootmoeder op dat moment woonde en een fabriek bezat. De vele vrije tijd die de jonge Maria daar had - mede door het feit dat zij niemand kende - spendeerde zij in het naaiatelier van haar oma. Daar leerde ze de techniek van de plooirok en begon ze met het maken van haar eerste eigen collectie. Deze stuurde ze op naar haar vader ‘zodat hij er eventueel een van zijn klanten mee van dienst kon zijn’. Maar haar vader was er zo van onder de indruk dat hij onmiddellijk een stand op de Stockholm Fashion Fair voor Maria huurde. “Razendsnel moest ik toen labels en een logo laten maken,” vertelt Westerlind. “Vanaf dat moment ben ik met mijn eigen label bezig.” Toch ging de toen 22-jarige Maria in 1996 alsnog naar de University of Textiles. Daar ontmoette ze haar latere echtgenoot en zakenpartner Pär. Na de universiteit werkte Westerlind nog enkele jaren als ontwerpassistent van haar moeder in het familiebedrijf, onderwijl keihard werkend aan de opbouw van haar eigen label. In 2003 was dat eindelijk een feit: Maria Westerlind werd een dochteronderneming van het bedrijf van haar ouders en Westerlind ging verder onder haar eigen naam.

Zoals gezegd: de geschiedenis speelt een belangrijke rol. Zowel bij de productie als bij het ontwerpen van de collecties. Regelmatig haalt Westerlind een schetsboek van haar oma tevoorschijn en kijkt daarin - ter inspiratie. “Als ik met een nieuwe collectie begin, bekijk ik eerst enkele schetsen van vroeger. Ik probeer altijd een rok, gebaseerd op de periode waarin mijn grootmoeder nog werkte, in mijn collecties te verwerken.” Zo ontstaan eigentijdse ontwerpen met een ouderwetse twist. De twee collecties die Westerlind per jaar uitbrengt worden geproduceerd in Litouwen, Portugal en China. Twee fabrieken uit de tijd van haar ouders zijn nog in eigen bezit. Waaronder die in Tunesië, maar daarvan kan zij geen gebruik meer maken; die produceert inmiddels Volvo-airbags.

Maria Westerlind AB is nog klein – naast zijzelf en haar man werkt er slechts één werknemer – maar afgelopen jaar behaalde het bedrijf toch al een omzet van 450.000 euro (van juli 2008 tot en met juni 2009). Naast een wereldwijde webshop heeft Maria Westerlind verkooppunten in Zwitserland, Denemarken, Spanje, Noorwegen, België en Nederland. In ons land wordt het label inmiddels in tien winkels verkocht, inclusief online shop Orangebag.nl, die Maria Westerlind verkoopt vanaf het moment dat het in Nederland beschikbaar was. “Ik vond het leuk en weer eens wat anders. Het is niet te vergelijken met de andere merken die ik in de collectie heb,” vertelt Tineke Sluiter van Orangebag.nl. Hoe langer Sluiter het verkoopt hoe beter het gaat. “Er ontstaan echt liefhebbers. Dat merk ik heel duidelijk.”

Graag zou Westerlind hierna in Duitsland voet aan de grond krijgen. “Maar alleen als we de juiste partner vinden.” Ook Frankrijk en Groot-Brittannië staan op de *hotlist*. Een eigen winkel wil Westerlind absoluut niet. “Alle focus moet uitgaan naar het product.” En uitbreiding buiten Europa is ook geen wens. Een eerdere *deal *met Amerikanen eindigde onlangs in een fiasco; Op het laatste moment annuleerden ze een grote order. “Als we echt naar Amerika willen, dan met distributeur,” zegt Westerlind gedecideerd.

Eerst Europa veroveren dus. En wat blijft er dan voor de toekomst over? Graag wil Westerlind haar collecties uitbreiden van vijftig tot zestig stijlen naar meer. En dan is er nog dit: “Pärs grote droom is een mannencollectie. We hebben het er wel over, maar het gaat nog niet gebeuren. Misschien over twee jaar.” zegt Westerlind. “Voorlopig hebben we onze handen vol aan onze twee kleine kinderen en het beginnende modebedrijf. Maar het is zeker een droom.”