X-factor Berlijn
E-mail
zondag 01 augustus 2004
Is Berlijn het nieuwe Londen? Zou de Duitse hoofdstad de rol van Groot-Brittannië als modecentrum kunnen overnemen? Londen is volgens kenners al geruime tijd op zijn retour. In Berlijn is creativiteit genoeg. Wist u bijvoorbeeld dat de stad maar liefst zeven modeopleidingen heeft? Talent heeft Berlijn ook voldoende en de stad is 'cool', het heeft die ondefinieerbare X-factor en oefent daardoor een enorme aantrekkingskracht uit. Maar Berlijn heeft ook zo zijn problemen. Van de bovenkledingindustrie in de stad is door de 'Muur' en de daarbij behorende handelsblokkade niets overgebleven. Voor de ca. 25.000 designers die er wonen is dan ook nauwelijks of geen betaald werk. En ook het stadsbestuur werkt niet mee. Gemeentelijke steun voor het opstarten van een bedrijf of voor nieuwe initiatieven blijft uit. De modevakbeurzen Bread&Butter en de kleinere Premium - beiden sinds januari 2003 in Berlijn - ontvangen pas sinds dit seizoen subsidie. Duitsland heeft per saldo een meer militaristische geschiedenis dan een hoftraditie, en veel Duitsers vinden mode nog altijd decadent. Daar komt bij dat de stad zichzelf niet voor vol aanziet en het eigen talent een beetje spottend bekijkt. Lokale pers en warenhuizen besteden weinig aandacht aan de modeontwerpers die er wonen en werken. Een groot verschil met modesteden zoals New York of Londen waar lokale creatievelingen juist volop kansen krijgen om hun werk te tonen, te produceren en te verkopen.

 

Met dit in het achterhoofd krijg je des te meer bewondering voor hetgeen de organisaties van de modebeurzen Bread&Butter en Premium in korte tijd hebben bereikt. De twee vakbeurzen, waartussen overigens een redelijk felle concurrentie bestaat, zijn in de afgelopen jaren explosief gegroeid. De hoogsegmentsbeurs Premium, die een prettige mix biedt van lokaal en internationaal design, ging van start met de 'Tunnel'. Deze ondergrondse expositieruimte, waar men indertijd met 40 labels begon, biedt nu ruimte aan zo'n 140 stands. Aan de Leibziger Platz heeft de organisatie inmiddels nog twee locaties ingenomen, met de Salon Berlin waar vooral Duitse ontwerpers exposeren en de enorme Premium+ tent voor internationaal design. Hier vind je juweeltjes, zoals de Zwitserse ontwerper Daniël Herman. Deze Swiss Textile Award-winnaar voorziet basiskledingstukken met behulp van lasersnijtechniek van prachtig gestileerde details. Of de jonge Duitse Mischa Woeste die met haar label Smeilinener - snoezig bestrikte en geborduurde schoentjes, rokjes en shirtjes - het in Italië goed doet en nu ook op een doorbraak in de rest van Europa hoopt.

De recente geschiedenis van Bread&Butter Berlin is nog indrukwekkender. Wat in 2001 als een 'afdelinkje' begon op vakbeurs Interjeans in Keulen vult in Berlijn nu zeven hallen. Deze juli telde de beurs 605 exposanten en de eerste dag kwamen daar al bijna zeventienduizend bezoekers op af, van wie meer dan de helft van buiten Duitsland afkomstig was. "Bread&Butter is een merk geworden," zei B&b President Karl-Heinz Müller, en dat bedoelt hij letterlijk. Onder het B&b-Fetish label worden logoshirts, petjes, sleutelhangers en Champagne verkocht. De organisatie blaakt van zelfvertrouwen en droeg dat met het thema 'Berlingold' deze keer ook uit. Met Berlingold wordt niet alleen gerefereerd aan de 'gouden jaren twintig', hetgeen tevens een actueel modethema is, maar wordt tevens de 'gouden status' bedoeld die de beurs inmiddels heeft verworven. Vertrouwen in de toekomst spreekt ook uit de aankoop van het Kabelwerk op de Insel Gartenfeld in december vorig jaar. Het fabriekscomplex, dat decennialang door elektronicaproducent Siemens werd bemand, dateert uit 1912 en is - ondanks een schrijnend gebrek aan parkeerplaatsen - een geweldige locatie. Zelfs een forse tegenslag als het aflasten van de vrouweneditie Milk&Honey, drie weken voor aanvang van de beurs, heeft dat zelfvertrouwen van de organisatie niet ondermijnd. Het zusje van de overwegend 'mannelijke' B&b staat opnieuw voor januari 2005 op de agenda. Twee geheel gescheiden beurzen moeten het worden, die behalve dat zij gelijktijdig plaatsvinden, volgens Müller verder niets met elkaar gemeen zullen hebben. Een eigen huisstijl, aankleding, website en zelfs de catering zal 'vrouwelijker' zijn dan die van de Bread&Butter-beurs.

In de stroom van het succes van de modevakbeurzen is inmiddels een soort Berlijn modeweekend ontstaan waarbij modeshows, feesten en exposities het weekeinde omlijsten. Hetzij zelfstandig of aan een van de beurzen gerelateerd. De evenementen trekken een breed publiek van modeliefhebbers en professionals evenals de beurzen zelf. Alice Flynn van Tommy Hilfiger Europe geeft aan dat Bread&Butter daardoor minder avant-gardistisch is dan voorheen. "Het is enorm groot geworden en of dat goed is of niet, dat vraag ik mij nog af." Iris Sutter van Camper bevestigt dat B&b algemener is geworden, maar beschouwt dat niet als negatief. "Dit is de nieuwe Interjeans," zegt zij, "en waarschijnlijk de belangrijkste jeansgerelateerde beurs van Europa. Of zelfs ter wereld."

Voor gevestigde merken in dat segment is B&b dan ook een ideale beurs. Ondanks de groeiende populariteit, hangt er nog wel die sfeer van 'alles is hip en nieuw'. Daardoor hebben bezoekers en exposanten het gevoel dat zij op de plek zijn waar 'het' gebeurt. En bij zo'n atmosfeer is het goed zaken doen.


Bookmark or Share

| More