"Couture heeft niets te maken met realiteit of draagbaarheid, het is vrij denken." De quote is van Jan Taminiau en komt uit het persbericht dat voorafgaand aan zijn shows woensdagavond werd verspreid. Een uitleg voor het aanwezige publiek dat traditiegetrouw op de openingsavond grotendeels bestaat uit genodigden van de hoofsponsor? Of een verklaring voor het feit dat de haute couture van Taminiau de laatste seizoenen extravaganter is geworden? Bracht hij in 2007 nog een collectie met volumineuze jurken die met strategisch geplaatste lussen en mouwen zo opgehesen konden worden 'voor op de fiets'; anno 2011 presenteert hij expressieve showstukken die vooral ter inspiratie dienen. Met daaronder schoenen met hakken tot wel 30 centimeter hoog, waarop alleen heel langzaam en heel voorzichtig kan worden gelopen. In NRC Handelsblad verklaarde de ontwerper deze keus: "Het zorgt voor een spanningselement en geeft een kwetsbaarheid die ik mooi vind."

Taminiau opende de avond echter met een nieuwe demi-couture collectie die juist wel draagbaar moet zijn. Kledingstukken, voornamelijk japonnen, maar ook jasjes, rokken en tops, die 'half' af zijn en na één doorpas geleverd kunnen worden. En niet pas na vier passessies zoals bij haute couture noodzakelijk is. Op de catwalk toonde hij een twintigtal creaties in tinten nude, beige, taupe en zilver. Een kort jasje met witte bies, wijd geplooide rokken, cocktailjurkjes met steentjes geborduurd en lange romantische japonnen met pailletten. De demi-couture collectie wordt in een gelimiteerde oplage gemaakt.

Na een pauze volgde de presentatie van de haute couture lijn 'Irradiance' die Taminiau afgelopen maandag ook in Parijs heeft getoond. Het was alweer de zevende keer dat de Nederlandse ontwerper in de couturehoofdstad showde. Mogelijk was de openingsavond van de modeweek in Amsterdam dan ook een van de laatste dat zijn werk in eigen land op de catwalk te zien was. Een van de voorwaarden van de Parijse couturekamer, mocht het Taminiau lukken lid te worden, is immers dat ontwerpers alleen nog dáár hun haute-couture showen.
In de collectie opmerkelijke creaties, stuk voor stuk op maat geweven, met reflecterend garen en barokke dessins die de ontwerper zelf ontwikkelt. Als geheel was de collectie sober, de gezichten van de modellen verhuld, in de details extravagant. Een matzijden japon met rijk gedecoreerde schouderpartij. Een grijze cape met overdadig dessin en weelderige panden. Inspirerend, onverschrokken en inderdaad vrij.

De shows van Jan Taminiau vormden de opening van de modeweek in Amsterdam die nog duurt tot en met zondag 30 januari. Het mode-evenement (kortweg AIFW) is in mei vorig jaar overgenomen door twee Amsterdamse ondernemers. Deze veertiende editie is de eerste die volledig onder leiding van de nieuwe eigenaars tot stand gekomen is. Op de openingsavond was dat vooral terug te zien aan de grote aanbouw voor de ingang van de Westergasfabriek, waar de shows plaatsvinden. Weg waren de tochtige wachtruimte en lekkende tent. Daarvoor in de plaats zijn een zalencentrum en gangenstelsel verrezen die verschillende gebouwen op het terrein met elkaar verbinden. Met aparte vip en persruimtes, een glazen hok voor rokers, verhoogde bar en extra toiletten. In een eerder interview zei nieuwe eigenaar Bart Maussen al dat hij vond dat de modeweek in zijn oude vorm en locatie 'status' miste. In deze nieuwe vorm is daar in ieder geval aan gewonnen.

Foto links: Jan Taminiau, demi-couture
Foto rechts: Jan Taminiau, haute-couture