| PFW: een week van paradoxen |
|
| dinsdag 08 maart 2011 | |
Hoewel voorgoed gekenmerkt door het tragisch einde van John Galliano’s carrière bij Christian Dior, is de Fashion Week er toch in geslaagd over de controverse heen te stappen tijdens de eerste editie van 2011. De modewereld is zonder twijfel in
beweging. Niet alleen bij Dior (wordt vervolgd), Hermes (Christophe Lemaire vervangt Jean Paul Gaultier) en Thierry Mugler wordt gereorganiseerd, maar ook - volgens geruchten - bij Givenchy en Yves Saint Laurent, waar sprake is van het mogelijk vertrek van hun respectievelijke artistiek directeuren.
Voor Zonder af te zien van haar onwankelbare chique, laat Parijs zijn intellectualisme achter zich en past zich aan Het succes van de Nederlandse ontwerpster Iris Van Herpen tijdens de week van de Haute Couture in januari, heeft veel landgenoten gemotiveerd. Josephus Thimister (afgestudeerd in Antwerpen) onthulde een veelbelovende eerste prêt-à-porter collectie in Parijs, net als de jonge ontwerpster Steffie Christiaens die zich liet inspireren door vuur en natuurkrachten voor haar eerste show in de hoofdstad, in la Monnaie, de laatste culturele plek die in aanmerking komt om zijn zalen te lenen aan de ontwerpers van de Paris Terw Lutz, Amaya Arzuaga en Damir Doma hebben een van de vleugels van het Grand Palais belegerd, een lievelingslocatie van Chanel, een van de weinige modehuizen die zich de grote zaal van het monument kunnen veroorloven. Halle Freyssinet, Docks en Seine en Cité de la Mode, verder naar het oosten, zijn niet meer gewild. Aan de andere kant van de stad tot slot, heeft het onbewerkte decor van het Palais de Tokyo de Amerikanen Zac Posen en Rick Owens verleid, maar ook Maison Martin Margiela, Yohji Yamamoto, Vanessa Bruno, Felipe Oliveira Baptista en Haider Ackermann, die wordt gekenschetst als de toekomstige opvolger van Galliano bij Dior. Kortom, een modeweek vol kenteringen, in het teken van paradoxen, open maar evenwel sterk gefocust op zichzelf. Van onze correspondent in Parijs Foto boven en onder: Celine |

Hoewel voorgoed gekenmerkt door het tragisch einde van John Galliano’s carrière bij Christian Dior, is de Fashion Week er toch in geslaagd over de controverse heen te stappen tijdens de eerste editie van 2011. De modewereld is zonder twijfel in
beweging. Niet alleen bij Dior (wordt vervolgd), Hermes (Christophe Lemaire vervangt Jean Paul Gaultier) en Thierry Mugler wordt gereorganiseerd, maar ook - volgens geruchten - bij Givenchy en Yves Saint Laurent, waar sprake is van het mogelijk vertrek van hun respectievelijke artistiek directeuren.
de komende winter zijn het heldere kleuren die de klok slaan: flessengroen, Indisch roze en tabak, evenals neutrale kleuren als duifgrijs, beige en gebroken wit. De twee-materialen look zet door: de combinatie ultradun leer/wol, zijde, toetsen vossenbont of geschoren bont (geit, konijn, nerts) is overal present. Door meer materialen te gebruiken in kledingstukken, beantwoorden de ontwerpers aan de verschillende smaken van klanten, waar ze vanuit een puur commercieel oogpunt hun voordeel mee kunnen doen.
ijl tussen de ‘stoelendans’-sfeer de innovatie de overhand heeft bij de ontwerpers (denk vooral aan de laatste collecties van Manish Arora, Haider Ackermann en Viktor & Rolf), is in de keuze van de showlocaties duidelijk een zoektocht naar comfort te zien. Het is gedaan met de afgelegen plekjes à la Galliano. Het navigatiesysteem mag weer de kast in, de routebeschrijving naar de mode past bijna in de palm van de hand. Er is een soort van hoofdkantoor gevormd rondom drie hoofdassen: Opéra-Rivoli-Alma Marceau/Champs Elysées, plus wat kleinere zaaltjes op de linkeroever of in de Marais. Een paviljoen dat is opgetrokken op het Place de la Concorde heeft dat op de Pont Alexandre III, van het laatste seizoen, vervangen. Hier showden Sonia Rykiel, Vivienne Westwood, Barbara Bui en Jean-Charles de Castelbajac. 

