Na 10 jaar eigen winkel grootste wens Vlieger & Vandam

vrijdag 23 mei 2014

Ondanks hun signatuur – een tas met een pistool – is Vlieger & Vandam nooit een serieus merk met een politieke boodschap geweest. “We willen mooie en uitgesproken producten ontwerpen, zo mogelijk met een knipoog,” zegt ontwerper Hein van Dam. “Het moet juist luchtig zijn.”

'Tien jaar Vlieger & Vandam' heet de kleine overzichtstentoonstelling in Tassenmuseum Hendrikje in Amsterdam. Hein van Dam loopt een rondje langs de vitrines met de tassen van het merk. Carolien Vlieger wiegt de kinderwagen met hun zoontje. Aan het handvat bungelt een shopper uit de 'Heavy metal' collectie. "Ja, kinderen en een eigen bedrijf zijn prima te combineren," lacht ze. "Laatst is hij nog mee geweest naar een leerlooierij. Vonden die mannen daar wel bijzonder, een baby op de werkvloer."

Het merk ontstond eigenlijk al twaalf jaar geleden. Van Dam en Vlieger maakten toen de eerste tas met het reliëf van een revolver. Het was een kunstproject, als reactie op de actualiteit. "Het was veel in het nieuws dat het onveilig was op straat," zegt Van Dam. Vlieger vult aan: "Moet je kijken, hoe de tassen zich in de loop der jaren ontwikkeld hebben. Toen nog gemaakt van vilt en tweedehands tassen. En nu van de meest duurzame en hoogwaardige leersoorten. En kijk naar de vorm van het pistool, dat ziet er nu heel anders uit."

In hun werk is de actualiteit altijd een belangrijke rol blijven spelen. Maar, benadrukken de ontwerpers, het is slechts een reactie op het nieuws, geen statement of provocatie. Geen oordeel. Van Dam: "Een conversation piece misschien." Het duo ontwierp een tas in de vorm van een hond, omdat Paris Hilton haar chihuahua, genaamd Tinkerbell Hilton, als accessoire gebruikte. Vlieger: "Dan kun je toch beter een accessoire in de vorm van een hond gebruiken in plaats van een hond als accessoire." Ook maakten ze een laptoptas in de vorm van een boodschappentas, met groente en fruit. "Het werd toen gevaarlijk gevonden om te laten zien dat je een laptop bij je hebt. Dan werd 'ie gejat."

Ook innovaties staan centraal in de collecties. De tassen moeten telkens naar een hoger niveau worden getild: de geperste 3d-vormen, het leer, de rits, de afwerking.

Tien jaar Vlieger & Vandam in Tassenmuseum Hendrikje

Toen beroemdheden als Rihanna, Fergie en Rita Ora een Vlieger & Vandam-tas aanschaften, werd het steeds drukker. "We werden een serieus bedrijf, met werknemers. Het heeft ook veel tijd gekost om geschikte leveranciers te vinden, die het juiste leer produceren en op tijd de juiste hoeveelheden kunnen leveren,” zegt van Dam. "Het hoort bij groei, maar ik ben blij dat ik eindelijk weer tijd overhoud voor het ontwerpen." Van Dam dacht de perfecte Nederlandse looierij te hebben gevonden, toen het bedrijf plots over de kop ging. "Moesten we weer op zoek naar een andere. We hebben geleerd niet meer op één paard te wedden."

Wat ook veranderd is de afgelopen tien jaar: Vlieger & Vandam maakt nu collecties. "Vroeger ontwierpen we gewoon wat we mooi vonden," lacht Vlieger. "We hebben geluisterd naar inkopers. Voor hen is het belangrijk dat er een lijn in een collectie zit. We kwamen ook eens in Japan met een grote tas. Dat kon dus echt niet, want daar slepen die mensen mee over de grond." Inmiddels heeft het tassenmerk zestig verkooppunten, zoals bij warenhuizen Harvey Nichols Dubai en Hongkong, Galeries Lafayette in Peking en Chuckies in New York.

De komende tijd wil het koppel meer onderscheid tussen mannen- en vrouwentassen. Dat blijkt nog best ingewikkeld. "We hadden een tote bag gemaakt, met rechte vormen. Echt voor mannen, vonden we, maar uiteindelijk kochten vooral vrouwen de tas. Misschien door de details als de gesp. Mannen willen vaak minimalistische modellen."

Op het wensenlijstje van de ontwerpers staat nog een eigen winkel. De zoektocht naar een pand in Amsterdam is al in volle gang. Maar het modeduo is kritisch. Van Dam: "We hopen dat het dit jaar nog lukt, maar we willen wel de perfecte locatie."

Tien jaar Vlieger & Vandam is nog tot 6 juli 2014 te zien in Tassenmuseum Hendrikje.

Yasmine Esser